
Pokuta i pojednanie
Przywraca łaskę uświęcającą przez odpuszczenie grzechów. Sprawowany podczas każdej Mszy Świętej w parafii.

Znaczenie Sakramentu
W naszej parafii
Sakrament ten jest niezastąpioną drogą odnowienia więzi z Bogiem i Kościołem, która została osłabiona lub zerwana przez grzech. Jest to czymś znacznie więcej niż tylko wyznaniem win – to intymne, osobiste spotkanie z przebaczającym Ojcem, który z radością wita każdego powracającego. Podejście do kratek konfesjonału stanowi akt odwagi i wielkiej ufności, owocujący odzyskaniem łaski uświęcającej oraz głębokiego pokoju serca. Wierzymy, że w tym sakramencie sam Chrystus, działając przez posługę kapłana, gładzi nasze grzechy. Choć spowiedź ma charakter indywidualny, dokonujące się w niej pojednanie leczy także rany zadane całej wspólnocie wierzących, którą każdy grzech w pewien sposób zubaża
W naszej parafii jest możliwość przystąpienia do spowiedzi w czasie każdej Mszy świętej. Dodatkowo w każdy pierwszy piątek miesiąca od godz. 6.30 i od 16:30.
Przebieg sakramentu pokuty
Higiena duszy
Aby sakrament pokuty był ważny i przyniósł duchowe owoce, penitent zobowiązany jest do wypełnienia pięciu kroków:
1. Rachunek sumienia - Wewnętrzna ocena myśli, słów i czynów w świetle Ewangelii i Dekalogu. Warto skorzystać z gotowych pomocy duszpasterskich dostosowanych do wieku i stanu.
2. Żal za grzechy - Szczera skrucha i odrzucenie zła z miłości do Boga. Jest to najważniejszy akt penitenta – uznanie swojej winy i dostrzeżenie krzywdy wyrządzonej sobie i bliźnim.
3. Postanowienie poprawy - Konkretna decyzja zerwania z grzechem i unikania okazji do upadku. Nie jest to tylko deklaracja woli, ale podjęcie realnych działań zmieniających styl życia.
4. Szczera spowiedź - Sakramentalne wyznanie przed kapłanem wszystkich grzechów ciężkich (co do liczby i rodzaju) oraz uchybień powszednich. Zatajenie grzechu ciężkiego czyni spowiedź nieważną.
5. Zadośćuczynienie - Wypełnienie nadanej przez spowiednika pokuty („lekarstwa dla duszy”) oraz, w miarę możliwości, naprawienie wyrządzonych krzywd moralnych i materialnych (np. zwrot własności, odwołanie oszczerstwa).
Często korzystamy ze spowiedzi tylko „od święta” lub w momentach życiowych kryzysów. Kościół zachęca jednak do regularnej praktyki tego sakramentu (np. raz w miesiącu), nawet jeśli nie popełniliśmy grzechów ciężkich. Stała praca nad sumieniem i częste zanurzanie się w Bożym Miłosierdziu pozwala nie tylko oczyścić duszę, ale skuteczniej walczyć z wadami i szybciej wzrastać duchowo.
